Wykonawcy

Wychowywał się w Pyrgos na Peloponezie. Studiował muzykę bizantyjską pod kierunkiem wybitnego muzykologa Simona Karasa. Jednocześnie studiował prawo na uniwersytecie w Atenach. Jest protopsaltisem (pierwszym śpiewakiem) kościoła św. Ireny w Atenach. Założył i prowadzi Grecki Chór Bizantyjski oraz wykłada muzykę bizantyjską w ateńskich konserwatoriach Nikosa Skalkotasa i Filipposa Nakasa. Od momentu założenia jest dyrektorem Dziecięcego Chóru Bizantyjskiego archidiecezji Aten, a także dyrektorem Szkoły Muzyki Bizantyjskiej diecezji Helias.

W swoim szerokim repertuarze posiada dzieła od baroku po współczesność. Znakomicie czuje się zarówno w repertuarze solowym, jak i w oratoriach czy operach. Współpracuje z czołowymi dyrygentami: J. E. Gardinerem, T. Pinnockiem, Ch. Hogwoodem, R. Norringtonem czy P. McCreeshem.

Karierę rozpoczął w 1991 roku wygrywając Metropolitan Opera National Council Auditions. W 1994 roku został laureatem międzynarodowego konkursu operowego Operalia. Należy do najwybitniejszych kontratenorów młodego pokolenia. W swoim repertuarze ma kilkadziesiąt ról operowych.

Powstało w 1982 roku z inicjatywy Marcela Péresa w opactwie Sénanque. Od 1984 roku związane z Fundation Royaumont, a od 2001 roku z opactwem w Moissac. U podstaw działalności Ensemble Organum leży chęć przywrócenia wokalnej i instrumentalnej praktyki wykonawczej muzyki doby średniowiecza. Wokaliści zwracają szczególną uwagę na wciąż istniejącą tradycję wykonawczą przekazywaną drogą ustną z pokolenia na pokolenie.

Kształcił się w konserwatorium w Nicei pod kierunkiem R. Saorgina (organy) i M. Vittoria (kompozycja), a następnie w Royal School of Church Music w Croydon i w konserwatorium w Montrealu u R. Poirier (organy) i B. Lagacé (kompozycja). W latach 1979-1983 studiował muzykologię w École pratique des Hautes Études w Paryżu pod kierunkiem M. Huglo. W 1990 roku Secrétariat d'État français aux relations culturelles internationales przyznał mu "Prix Léonard de Vinci".

Grupa muzyków skupionych wokół klawesynisty i organisty Marka Toporowskiego, specjalizujących się w stylowym wykonawstwie muzyki XVII i XVIII wieku na dawnych instrumentach. Działająca od 1991 roku mała formacja kameralna (4-6 osób) osiągnęła z czasem rozmiary małej orkiestry, co umożliwiło realizację większych projektów. Obecnie zespół występuje najczęściej jako rozbudowana orkiestra barokowa, często uczestnicząca w wykonaniach dzieł muzyki oratoryjno-kantatowej.

Ukończył Wydział Kompozycji i Aranżacji w Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego w Katowicach. Debiutował w 1978 roku recitalem w Filharmonii Narodowej w Warszawie, którego zapis znalazł się na jego pierwszym albumie - Don't You Cry. Na ten okres przypada fascynacja Soyki tzw. "czarną muzyką". W połowie lat 80. wypracował oryginalny, wyraźnie identyfikujący go styl. W 1986 roku podpisał kontrakt płytowy z wytwórnią RCA, dla której nagrał album Stanisław Soyka.

Studiował na Akademii Muzycznej w Warszawie u Józefa Serafina (organy) i Leszka Kędrackiego (klawesyn). Następnie doskonalił swe umiejętności we Francji, Niemczech i Holandii, pracując pod kierunkiem Aline Zylberajch i Boba van Asperena (klawesyn) oraz Daniela Rotha (organy). Jest laureatem licznych nagród i wyróżnień, m. in. I nagrody I Ogólnopolskiego Konkursu Klawesynowego im. Wandy Landowskiej w Krakowie (1985).

Występuje z powodzeniem jako solista i kameralista, współpracując z wybitnymi zespołami, m.in. Rotterdam Philharmonic Orchestra, BBC Symphony Orchestra, Camerata Academica Salzburg, Mahler Chamber Orchestra i bremeńską Deutsche Kammerphilharmonie.