Wykonawcy

Zespół specjalizujący się w wykonawstwie muzyki XVII i XVIII wieku na oryginalnych instrumentach i zgodnie z prawidłami historycznymi. Od 1996 roku formacją kieruje Ottavio Dantone. Artyści koncertowali na festiwalach w całej Europie, obu Amerykach, Bliskim Wschodzie, Meksyku i Japonii. Obecnie Accademia Bizantina jest jednym z najwyżej cenionych zespołów na świecie.

Założyciel Il Giardino Armonico, w którym od 1989 roku pełni funkcję dyrygenta i solisty. Występował w całej Europie, Ameryce Północnej i Południowej, Australii, Japonii i Malezji. Pracował z wieloma wybitnymi muzykami, m.in. Cecilią Bartoli, Christophem Coinem, Katią i Marielle Labèque, Viktorią Mullovą i Giuliano Carmignolą.

Zespół specjalizuje się w programie wczesnego baroku włoskiego, współpracuje z najwybitniejszymi solistami – instrumentalistami oraz wokalistami, wykorzystuje w równym stopniu zdobycze muzyki dawnej i jej naukowych odkryć, ale swobodnie łączy je z innymi formami wyrazu artystycznego: jazzem, tańcem i teatrem.

Jest nie tylko absolwentką konserwatorium muzycznego w Wenecji, ale i Uniwersytetu w Trieście, gdzie studiowała filologię włoską. Brała udział w kursach mistrzowskich: Petera Maaga, Reginy Resnik, Rockwella Blake’a, Claudia Desderiego, Elia Battagliego i Claudia Strudthoffa. Specjalizuje się w wykonawstwie muzyki barokowej i twórczości Rossiniego. Jest zwyciężczynią wielu krajowych i międzynarodowych konkursów: Palma d’Oro, Citta’di Conegliano, Modena Musica, Toti dal Monte, As.Li.Co. i Operalia Placido Domingo.

Debiutował w wieku 12 lat z orkiestrą symfoniczną RAI, cztery lata później grał koncerty skrzypcowe J.S. Bacha w wiedeńskiej Musikverein. Współpracował m.in. z zespołami: La Capella Reial de Catalunya, Musica Antiqua Wien, Il Seminario Musicale, La Chapelle Royale i Les Musiciens du Louvre, wykonującymi barokową muzykę na instrumentach z epoki.

Zespół, składający się głównie z muzyków neapolitańskich, działa od ponad dwudziestu lat po kierunkiem swego założyciela, Antonio Florio. Obecnie należy do czołowych europejskich formacji specjalizujących się w wykonawstwie muzyki dawnej. Do szczególnych osiągnięć grupy należy eksplorowanie repertuaru neapolitańskiego XVII i XVIII wieku.

Przekonani o znaczącym wpływie, jaki zawsze mają korzenie i kulturowa tradycja kraju na ekspresję jego języka muzycznego, w 1987 roku Montserrat Figueras i Jordi Savall założyli Capella Reial – jeden z pierwszych zespołów wokalnych, w którego skład wchodzili wyłącznie śpiewacy z Hiszpanii i Ameryki Łacińskiej i który miał wykonywać muzykę „złotych wieków” zgodnie z zasadami historycznymi.

Zespół został założony w 1990 roku przez Fabia Biondiego. Koncertował na całym świecie, m.in. w Teatro alla Scala w Mediolanie, Concertgebouw w Amsterdamie, Royal Albert Hall w Londynie, Musikverein w Wiedniu, Lincoln Center w Nowym Jorku i Sydney Opera House. Elastyczna struktura Europa Galante umożliwia wykonywanie zarówno dużych form (opery, oratoria), jak i mniejszych (kompozycje kameralne).

Niezależnie od uznania, jakim od kilkunastu lat cieszy się jako artystka, Vivica Genaux stale doskonali swoje umiejętności u Claudii Pinzi. Działa w Ezio Pinza Council of American Singers of Opera. W roku 1997 zdobyła prestiżową nagrodę „Aria”, a dwa lata później na Dresden Music Festival okrzyknięto ją artystką roku. Obdarzona jest nie tylko pięknym głosem, ale i talentem aktorskim, co sprawia, że specjalizuje się w repertuarze operowym, ze szczególnym wskazaniem na włoskie bel canto.

Jest wybitną interpretatorką szerokiego repertuaru wokalnego, obejmującego epoki średniowiecza, renesansu i baroku. Urodziła się w Barcelonie. Rozpoczynała karierę od występów z Enrikiem Gispertem i studiów pod kierunkiem Jordiego Albareda. W 1966 roku rozpoczęła naukę technik wokalnych muzyki dawnej, a dwa lata później zaczęła studia w Schola Cantorum Basiliensis i w Akademii Muzycznej w Bazylei.

Studiował kompozycję oraz grę na fortepianie i wiolonczeli w Conservatorio di Bari. Jego mistrzem był Nino Rota, z którym współpracował do jego śmierci w roku 1979. W roku 1987 założył zespół La Cappella della Pietà de’ Turchini, specjalizujący się w wykonawstwie muzyki dawnej.

Zespół założony w 1985 roku w Mediolanie jest obecnie jedną z najlepiej rozpoznawalnych formacji specjalizujących się w wykonawstwie muzyki XVII i XVIII wieku na świecie. Il Giardino Armonico występował w tak znakomitych salach koncertowych, jak: Concertgebouw w Amsterdamie, Wigmore Hall i Barbican Centre w Londynie, Musikverein i Konzerthaus w Wiedniu, Théâtre des Champs-Élysées i Théâtre du Châtelet w Paryżu, Tonhalle w Zurychu, Teatrze Wielkim w Moskwie, Auditorio Nacional w Madrycie, Library of Congress w Waszyngtonie, Carnegie Hall i Lincoln Center w Nowym Jorku, Sydney Opera House, Teatro Colón w Buenos Aires i in.

Zjednoczeni we wspólnym dążeniu – studiów, upowszechniania i wykonawstwa muzyki dawnej, zafascynowani ogromnymi zasobami muzyki europejskiej, hiszpańskiej w szczególności, Jordi Savall (instrumenty smyczkowe), Montserrat Figueras (śpiew), Lorenzo Alpert (instrumenty dęte i perkusyjne) i Hopkinson Smith (instrumenty strunowe, szarpane) założyli w roku 1974 zespół pod nazwą Hespèrion XX.

Edukację muzyczną rozpoczęła od nauki gry na fortepianie i kontrabasie. Następnie studiowała śpiew u Margaret Heyword w Mediolanie. Obecnie sama wykłada w Scuole Civiche w Mediolanie i jest jedną z najchętniej zapraszanych do współpracy włoskich sopranistek, specjalizujących się w wykonawstwie muzyki XVI i XVIII wieku.

Zaliczany jest do najwybitniejszych współczesnych śpiewaków operowych młodego pokolenia. Wykształcenie muzyczne zdobywał w konserwatorium w Wersalu, gdzie studiował grę na skrzypcach i fortepianie, harmonię i kontrapunkt. W 1996 roku rozpoczął naukę śpiewu u Nicole Fallien, następnie kształcił się w tym kierunku na wydziale muzyki dawnej w konserwatorium paryskim u Michela Laplenie, Kennetha Weissa i Sophie Boulin.

Studiował grę na fagocie, a następnie dyrygenturę u Charlesa Brucka w Pierre Monteux Memorial School w Stanach Zjednoczonych. W 1982 roku założył zespół Les Musiciens du Louvre (od 1996 roku jego siedzibą jest Grenoble), specjalizujący się w wykonywaniu francuskiej muzyki doby baroku (J.-B. Lully, J.P. Rameau, M.-A. Charpentier, Maras), jak również C. Monteverdiego, G.F. Handla, Ch.W. Glucka, W.A. Mozarta i J. Offenbacha.

Niemały wpływ na odrodzenie zainteresowania muzyką barokową i jej bliższym tradycji wykonawstwem we Francji miał właśnie ten, założony w 1982 roku przez Marca Minkowskiego, zespół. Les Musiciens du Louvre-Grenoble nie zawęził jednak swej artystycznej aktywności.

Urodzona w Graz, w Autrii. Studiowała gitarę klasyczną na uniwersytecie w Graz. Następnie podjęła studia na lutni barokowej, studiowała w Conservatoire Royal de La Hayes i w “Schola Cantorum Basiliensis” u Hopkinsona Smitha. Harfę barokową studiowała u Mary Galassi w “Schuola Civica di Milano”, a kursy mistrzowskie odbyła u takich harfistów, jak Paul O’dettes, Andrew Lawrence King, Jesper Christensen.

Niezwykle utalentowany muzyk, instrumentalista i dyrygent, nauczyciel, wytrwały badacz, odkrywca wielu skarbów muzycznych. Od ponad 30. lat zajmuje się rekonstrukcją i wykonawstwem dzieł dawnych, niejednokrotnie zapomnianych. Wspólnie z Montserrat Figueras powołał do życia zespoły: Hespèrion XXI, La Capella Reial de Catalunya (1987) i Le Concert des Nations (1989).

Ukończyła z wyróżnieniem studia wokalne w klasie Raffaele’a Passaro w Conservatorio San Pietro a Majella w Neapolu. Jest laureatką licznych konkursów, m.in. Accademia di Santa Cecilia w Rzymie i Clermont Ferrand International Singing Competition. Po studiach rozpoczęła intensywną działalność koncertową na polu opery, muzyki kameralnej i oratoryjno-kantatowej.

Słynna włoska grupa wokalna, założona przez śpiewającego altem Claudia Cavinę, jest obecnie jednym z najważniejszych zespołów madrygalistów na świecie. Cechą zasadniczą zespołu jest nawiązanie do praktyki wykonawczej epoki w szczególności do wykorzystania teatralnej mocy języka, podkreślanie napięć pomiędzy językiem świeckim i liturgicznym, sacrum i profanum.