Krakowskie Biuro Festiwalowe 6 zmysłów



Misteria Paschalia - muzyka dawna, Jordi Savall, Europa Galante - Facebook Misteria Paschalia - muzyka dawna, Jordi Savall, Europa Galante - YouTube Misteria Paschalia - muzyka dawna, Jordi Savall, Europa Galante - LastFM Misteria Paschalia - muzyka dawna, Jordi Savall, Europa Galante - MySpace

Misteria Paschalia 2004

Nowy krakowski festiwal, zorganizowany przez Biuro Kraków 2000, rozpoczął się w Wielki Piątek - 9 kwietnia. Ideą nadrzędną Festiwalu jest prezentacja muzyki organicznie związanej z okresem Wielkiego Tygodnia i Wielkanocą.

Uzupełnienie stanowił recital mistrzowski prezentujący twórczość najwybitniejszego przedstawiciel muzyki kościoła protestanckiego – Jana Sebastiana Bacha.

W Wielki Piątek (9 kwietnia) zabrzmiały dwa dzieła wokalno-instrumentalne włoskiego baroku: Stabat Mater Alessandro Scarlattiego (1723) i Giovanniego Battisty Pergolesiego (1736).
O kompozycjach tych tak pisał Piotr Rostwo – Suski w programie festiwalowym:

"Daty powstania obu tych kompozycji (przeznaczonych na identyczną obsadę: sopran, alt, smyczki i b.c.) dzieli zaledwie 12 lat i - choć trudno nie zauważyć wyrazistych rysów ich wzajemnej odrębności - obie zgodnie przynależą do tego samego, pełnego czaru i powabu, a jednocześnie kojarzącego się nam z charakterystycznym rodzajem dźwiękowej ekspresji, świata muzyki sakralnej schyłkowego baroku włoskiego. Obie, przy tym, zawdzięczają swoje istnienie tym samym względom użytkowym: zamiarowi uświetnienia uroczystości wielkopostnych, organizowanych przez arystokratyczną Konfraternię Rycerzy NMP Bolesnej w neapolitańskim Kościele św. Ludwika. Stabat Mater Pergolesiego zastąpiło lub przynajmniej stało się alternatywą dla wykonywanej tam wcześniej corocznie, bliźniaczej kompozycji Scarlattiego.”

Prezentację Stabat Mater uzupełniła jedna z sinfonii instrumentalnych Antonia Caldary –
La Passione di Gesú Christo. Podczas koncertu wystąpili: światowej sławy gwiazda muzyki dawnej - Nancy Argenta (sopran) z Wielkiej Brytanii oraz wyśmienity kontratenor młodego pokolenia - Brian Asawa ze Stanów Zjednoczonych. Towarzyszył im zespół Concerto Polacco pod dyrekcji Marka Toporowskiego.

W sobotę (10 kwietnia) zostały przedstawione Polskie Pieśni Wielkopostne w interpretacji Stanisława Soyki i zespołu (instrumenty dęte i perkusyjne). Kompozycje, które znalazły się w programie koncertu, weszły w skład płyty wydanej w 2001 roku przez wytwórnię Pomaton EMI:

"Nowy album Stanisława Soyki to obecnie jedna z niewielu tego typu pozycji na polskim rynku fonograficznym. Utwory znajdujące się na płycie to przepiękne staropolskie pieśni religijne związane z najważniejszym okresem w życiu każdego chrześcijanina - z okresem Wielkiego Postu. Wszystkie pieśni są kompozycjami nieznanych autorów, które przetrwały dzięki tradycji i starym Śpiewnikom Kościelnym odnajdywanym po latach na półkach parafialnych bibliotek. Właśnie dzięki takiemu śpiewnikowi, pochodzącemu ze zbiorów ks. Jana Siedleckiego powstała ta przepiękna płyta".

Tego samego dnia na Rynku Głównym w Krakowie zostało wystawione spektakularne widowisko Dialog o Męce i Zmartwychwstaniu Pańskim w reżyserii Adolfa Weltschka. 12 obrazów przedstawi historię życia Chrystusa od wjazdu do Jerozolimy po Emaus.

W Niedzielę Wielkanocną (11 kwietnia) zabrzmała muzyka Jana Sebastiana Bacha. Wykonawcą był znakomity holenderski wiolonczelista - Pieter Wispelwey, a na koncert złożył się komplet 6 Suit na wiolonczelę solo (ponad 140 min. muzyki!), napisanych przez Bacha około 1720 roku, prawdopodobnie dla F. Ch. Abla, wybitnego wiolonczelisty i gambisty, członka książęcej kapeli w Köten. Płyta Pietera Wispelweya z nagraniem Suit, wydana przez Channel Classics, zdobyła szereg wyróżnień i nagród światowej krytyki (m.in. "Choc du Monde de la Musique", "Diapason d'Or").

Koncert finałowy to rekonstrukcja Nieszporów Wielkiej Nocy w wykonaniu francuskiego zespołu Ensemble Organum, kierowanego przez Marcela Péresa (12 kwietnia). Do nieszporów dnia zmartwychwstania zostanły włączone mszalne śpiewy alleluja, pełne niekończących się jubilacji. Śpiewane po grecku i po łacinie wersety psalmów i antyfony przywołać mają jedność świata chrześcijańskiego, przeżywającego w liturgii zmartwychwstanie Chrystusa. To wydarzenie, o niewątpliwie wielkim splendorze, wzbogacił udział Lycourgosa Angelopoulosa, protopsaltisa kościoła św. Ireny w Atenach i niestrudzonego towarzysza Péresa w odkrywaniu śpiewów podległych greckim wpływom. Materiał proponowany do wykonania w Krakowie znalazł się na płycie wydanej przez wytwórnię Harmonia Mundi - Chants de l'Eglise de Rome, Vepres du jour de Pâques .

MP Polskie Radio Muzyka współczesna Opera Rara

Get Adobe Flash player

Elektrociepłownia