Philippe Jaroussky

Studiował grę na skrzypcach w konserwatorium w Paryżu. W 1996 r. rozpoczął studia wokalne u N. Fallien. W 1999 r. debiutował z zespołem Il Seminario Musicale pod dyrekcją G. Lesne w oratorium Sedecia A. Scarlattiego. Następnie śpiewał dzieła C. Monteverdiego (Orfeo, Il Ritorno di Ulisse, Coronazione di Poppea), A. Vivaldiego (Catone in Utica, Nisi Dominus), G.B. Pergolesiego (Stabat Mater) i G.F. Handla (rola Nerone w Agrippina). Artysta regularnie współpracuje m.in. z J. Tubéry, R. Jacobsem i A. Speringiem. Uznawany jest za najwybitniejszego kontratenora najmłodszego pokolenia. Jest znakomitym interpretatorem dzieł włoskiego baroku, szczególnie muzyki A. Vivaldiego. Jego działalność dokumentują liczne nagrania m.in. dla wytwórni Ambroisie (Musiche varie B. Ferrariego z Ensemble Artasense), Opus 111 (La Verità in cimento A. Vivaldiego z J.C. Spinosim), Naïve (Orlando furioso A. Vivaldiego z J.C. Spinosim), Virgin Classics (Sedecia A. Scarlattiego z G. Lesnem, Virtuoso Cantatas A. Vivaldiego z Ensemble Artasense). Nagrania Jaroussky’ego zdobyły szereg nagród światowej krytyki. W 2004 r. artysta został wyróżniony tytułem „Victoire de la Musique".