Sara Mingardo

Rzadko spotykana barwa głosu, wszechstronność i erudycja muzyczna sprawiają, iż Sara Mingardo, jest artystką rozchwytywaną. Pochodzi z Wenecji, tam studiowała w konserwatorium muzycznym u Franco Ghittiego. Później kształciła się w Accademia Chigiana w Sienie. Artystka debiutowała w roku 1987 w Il matrimonio segreto D. Cimarosy jako Fidalma oraz wystąpiła w tytułowej roli w Kopciuszku G. Rossiniego. Od tego momentu jej kariera potoczyła się szybko. Prezentowanych partii nie sposób wymienić, Mingardo wykonuje bowiem zarówno wielkie dzieła z epoki baroku, klasycyzmu i romantyzmu, jak i wieku XX, tak operowe jak i oratoryjno-kantatowe. Gości w najbardziej prestiżowych włoskich ośrodkach muzycznych: Teatro Comunale we Florencji, Teatro La Fenice w Wenecji, Teatro Comunale w Bolonii, Teatro San Carlo w Neapolu, Teatro Regio w Turynie, Teatro Massimo w Palermo, Arena w Weronie, Accademia Nazionale di Santa Cecilia w Rzymie; i na światowych scenach: Théâtre du Châtelet i Théâtre des Champs-Élysées w Paryżu, Théâtre Opéra w Lyon, Théâtre du Capitole w Tuluzie, Opéra de Montpellier, Opéra de Montecarlo, Teatro Real w Madrycie, Gran Teatre de Liceu w Barcelonie, Carnegie Hall w Nowym Jorku, Théâtre Royal de La Monnaie w Brukseli. Podziwiać ją można m.in. na festiwalach w Salzburgu, Glyndebourne, Aix-en-Provence, Montpellier i Beaune. Stale współpracuje z Claudiem Abbado, Rinaldem Alessandrinim, Colinem Davisem, Johnem Eliotem Gardinerem, Riccardem Mutim, Rogerem Norringtonem, Trevorem Pinnockiem, Mauriziem Pollinim, Jordim Savallem i in., z towarzyszeniem: Monteverdi Choir and Orchestra, Berliner Philharmoniker, Concerto Italiano, Academia Montis Regalis, London Symphony Orchestra, Boston Symphony Orchestra, Orchestre National de France, Les Musiciens du Louvre, Les Talens Lyriques. Również dyskografia artystki jest imponująca. Nagrywa dla Decca, L’Oiseau Lyre, Virgin Classic, Opus 111/ Naïve, Alia Vox, Archiv i Deutsche Grammophon. W roku 2001 zdobyła nagrodę „Grammy” za Les Troyens H. Berlioza (z Colinem Davisem i London Symphony Orchestra), a w 2003 „Diapason d’Or” za rejestrację L’Olimpiade A. Vivaldiego (z Rinaldem Alessandrinim) oraz „Gramophone Award” w kategorii śpiewu barokowego za partię solową w Aci, Galatea e Polifemo G.F. Handla (pod dyrekcją Emmanuelle Haïm).