Emanuelle d‘Aguano

W 2001 roku ukończył konserwatorium muzyczne w Vicenzy, gdzie studiował pod kierunkiem Williama Matteuzziego i Vincenzo Bello grę na gitarze klasycznej i śpiew. W tej drugiej specjalności odnosił znaczące sukcesy – wyróżnienia w konkursie śpiewaczym im. Caruso w Mediolanie oraz Treviso Toti dal Monte, jak też udany debiut w roku 2002 na scenie Teatro Bibiena w Mantui w Il Fanatico in Berlina G. Paisiella, natychmiast zaowocowały zaproszeniami włoskich teatrów muzycznych, m.in. La Fenice w Wenecji. Zwycięstwo w 2003 roku w konkursie dla młodych wokalistów w Lignano Sabbiadoro ugruntowało jego pozycję. D'Aguano specjalizuje się w śpiewie operowym, przy czym zakres wykonywanego przezeń repertuaru jest dość szeroki, od Dydony i Eneasza H. Purcella, przez role w operach W.A. Mozarta (Il Re Pastore, Czarodziejski flet, Così fan tutte), wielkie opery włoskie (Napój miłosny G. Donizettiego i Cyrulik sewilski G. Rossiniego), po dzieła XIX i XX wieku (Sen nocy letniej B. Brittena czy Historia żołnierza I. Strawińskiego). Dotychczas występował głównie w kraju ojczystym: Teatro Filarmonico w Weronie, Teatro Comunale w Bolonii, Teatro Regio, Teatro Olimpico w Vincenzy oraz na festiwalu Valle d'Istria. Od dwóch lat występuje również w Niemczech (Napój miłosny G. Donizettiego w Stadttheater Klagenfurt i debiut w operze we Frankfurcie jako Belfiore w Il viaggio a Reims G. Rossiniego).